Program świadczenia wspierającego osiągnął pełny, przewidziany w ustawie zakres, obejmując od 1 stycznia 2026 roku również osoby z poziomem potrzeby wsparcia ustalonym w przedziale od 70 do 77 punktów.
Wcześniejsze etapy wdrażania regulacji udostępniały to uprawnienie osobom z najwyższą punktacją w 2024 roku oraz kolejnej grupie beneficjentów w 2025 roku, dzięki czemu wsparcie przysługuje obecnie wszystkim dorosłym osobom z niepełnosprawnościami uzyskującym od 70 do 100 punktów.
Świadczenie jest całkowicie niezależne od osiąganych dochodów, podlega zwolnieniu z podatku dochodowego od osób fizycznych oraz nie podlega egzekucji komorniczej.
Można je także pobierać równolegle z innymi świadczeniami, takimi jak renta socjalna, emerytura czy świadczenie uzupełniające dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji.
Zasady wyliczania kwot, progi procentowe oraz procedura wnioskowa
Wysokość świadczenia wspierającego jest powiązana ze stawką renty socjalnej obowiązującą od marca 2026 roku i opiera się na sześciu progach punktowych. Osoby z wynikiem 95–100 punktów otrzymują 220 proc. renty socjalnej (około 4353 zł miesięcznie), przy 90–94 punktach stawka wynosi 180 proc., przy 85–89 punktach – 120 proc., przy 80–84 punktach – 80 proc., przy 75–79 punktach – 60 proc., natomiast w przedziale 70–74 punktów jest to 40 proc. kwoty bazowej.
Warunkiem rozpoczęcia wypłat przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych jest uprzednie uzyskanie ostatecznej decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia, wydawanej przez wojewódzki zespół do spraw orzekania o niepełnosprawności, a samo orzeczenie o stopniu niepełnosprawności nie jest wystarczające do przyznania środków. Po uprawomocnieniu się decyzji WZON wniosek o wypłatę świadczenia składa się do ZUS wyłącznie w formie elektronicznej.