Przepisy ustawy o pomocy społecznej przewidują comiesięczne świadczenie pieniężne, którego maksymalna wysokość sięga ponad 1200 zł. Środki te trafiają do określonego grona osób znajdujących się w trudnym położeniu życiowym, jednak uzyskanie prawa do wypłat uzależnione jest od spełnienia łącznych warunków dotyczących stanu zdrowia, wieku oraz sytuacji majątkowej wnioskodawcy.
O zasiłek stały, uregulowany w art. 37 wspomnianej ustawy, mogą wnioskować pełnoletnie osoby całkowicie niezdolne do pracy lub niezdolne do pracy z powodu wieku, czyli kobiety po ukończeniu 60 lat oraz mężczyźni po 65. roku życia. Z formalnego punktu widzenia niezdolność do pracy oznacza legitymowanie się orzeczeniem o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności bądź orzeczeniem o całkowitej niezdolności do pracy. Wsparcie przysługuje zarówno osobom samotnie gospodarującym, jak i członkom rodzin, pod warunkiem że ich dochody nie przekraczają ustawowych progów, które w 2026 roku wynoszą odpowiednio 1010 zł miesięcznie dla osoby samotnej oraz 823 zł na osobę w rodzinie.
Zasady wyliczania kwot zasiłku i kryteria wykluczające wypłatę
Wysokość przyznawanej kwoty zależy bezpośrednio od wyliczenia różnicy między procentowo określonym limitem a dochodem wnioskodawcy. W przypadku osoby samotnie gospodarującej podstawę stanowi 130 proc. kryterium dochodowego, czyli 1313 zł, od którego odejmuje się bieżący dochód, przy czym maksymalna ustawowa wypłata przy zerowym dochodzie wynosi 1229 zł miesięcznie. Dla osoby funkcjonującej w rodzinie świadczenie stanowi różnicę między kwotą 1069,90 zł (130 proc. kryterium na osobę w rodzinie) a dochodem przypadającym na jednego domownika, co oznacza, że przy dochodzie 500 zł na osobę zasiłek wyniesie 569,90 zł. Minimalna miesięczna kwota świadczenia nie może być niższa niż 100 zł, a osoba przebywająca w domu pomocy społecznej lub oczekująca na umieszczenie w placówce jest traktowana jako samotnie gospodarująca, o ile wcześniej posiadała prawo do tego zasiłku.
Prawo do zasiłku stałego nie przysługuje w przypadku zbiegu uprawnień do renty socjalnej, świadczenia pielęgnacyjnego, specjalnego zasiłku opiekuńczego oraz dodatku z tytułu samotnego wychowywania dziecka. Wsparcie z MOPS-u jest wykluczone również w sytuacji utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych na skutek upływu ustawowego czasu jego pobierania bądź w razie pobierania zasiłku dla opiekuna.
Procedura ubiegania się o pieniądze wymaga złożenia wniosku we właściwym ze względu na miejsce zamieszkania Miejskim lub Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej osobiście lub drogą elektroniczną. Do formularza dołącza się dokument tożsamości, zaświadczenia o dochodach z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku oraz orzeczenie potwierdzające niepełnosprawność lub niezdolność do pracy. Świadczenie wypłacane jest co miesiąc na podstawie harmonogramu przyjętego przez lokalny ośrodek, najczęściej w drugiej połowie każdego miesiąca.