W marcu 2026 roku mieszkańcy bloków w całej Polsce otrzymują roczne rozliczenia kosztów ogrzewania, które w wielu przypadkach oznaczają konieczność dopłaty kilku tysięcy złotych.
REKLAMA
Mimo oszczędnego gospodarowania ciepłem, lokatorzy mierzą się z efektami wygaśnięcia tarcz osłonowych, wzrostem cen rynkowych energii oraz specyfiką systemu rozliczeń opartego na podzielnikach. Sytuację pogarsza fakt, że unijne i rządowe mechanizmy wsparcia uległy zmianie, co bezpośrednio przekłada się na wysokość bieżących rachunków i prognozowanych zaliczek.
System rozliczania ciepła w budynkach wielorodzinnych opiera się na dwóch filarach: kosztach stałych oraz kosztach zmiennych. Koszty stałe, naliczane od metrażu lokalu, obejmują m.in. opłaty za moc zamówioną, przesył oraz ogrzewanie części wspólnych, takich jak klatki schodowe czy piwnice.
Stanowią one od 50 do nawet 70 procent całkowitego rachunku, co oznacza, że nawet przy całkowicie zakręconych grzejnikach właściciel mieszkania jest zobowiązany do uiszczenia znacznej kwoty. Z kolei koszty zmienne wyliczane są na podstawie podzielników, które nie mierzą bezpośrednio zużytej energii w gigadżulach, lecz naliczają bezwymiarowe jednostki.
REKLAMA
Powody podwyżek
Wartość jednej jednostki zależy od łącznego zużycia w całym budynku – im bardziej sąsiedzi oszczędzają, tym wyższa staje się cena jednostkowa, co może prowadzić do paradoksu wyższego rachunku przy mniejszym zużyciu własnym.
Na wysokość dopłat w 2026 roku wpłynęło również wygaśnięcie mechanizmów mrożenia cen ciepła, co nastąpiło 30 czerwca 2025 roku. Ciepłownie powróciły do stawek rynkowych, które w wielu regionach przekraczają 200 zł netto za gigadżul. Dodatkowo system podzielnikowy w sposób naturalny obciąża lokale narożne oraz położone na ostatnich piętrach, gdzie straty ciepła przez przegrody zewnętrzne są fizycznie większe.
