Zupa grochowa to w polskiej tradycji kulinarnej już kultowe danie. Świetnie rozgrzewa i nadaje się na każdą porę roku i każdy dzień tygodnia. Wyjątkowo smakuje i syci na wiele godzin, a gdy ugotujemy ją na mięsie, z sukcesem zastąpi cały obiad, a drugie danie nie będzie konieczne. Recepturą na swojską grochówkę zdradziło Koło Gospodyń Wiejskich z Mirowa, gdzie ta zupa święci największe triumfy. Doświadczone gospodynie mają ciekawy patent na nadanie jej bardziej kremowej konsystencji.
REKLAMA
Grochówka często kojarzy się nam z wojskiem, obozami harcerskimi lub stołówką szkolną. Jest aromatyczna i z powodzeniem zaspokoi nawet wilczy głód. Co przesądza o jej wyjątkowości? Ciekawa zawiesista konsystencja. Tradycyjnie grochówkę zagęszcza się mąką z tłuszczem (np. masłem). W tym przepisie KGW z Mirowa stosuje się nieco inny sposób. Zasmażka jest dość nietypowa i powstaje z kaszy manny oraz jajka. Dzięki niej zupa zyskuje bezbłędną konsystencję.
Przepis na grochówkę po mirowsku
Składniki:
• 300 g swojskiej kiełbasy,
• 200 g surowego boczku,
• 300 g łuskanego grochu,
• 4 ziarna ziela angielskiego,
• 2 liście laurowe,
• 2 marchewki,
• 2 białe cebule,
• 150 g kaszy manny,
• 2 jajka,
• pieprz,
• sól.
Wykonanie:
Groch przesypać do garnka, zalać wodą, wrzucić ziarna ziela, liście laurowe i odrobinę soli, gotować na niewielkim gazie, aż strączek zmięknie. Cebulę obrać i pokroić w kosteczkę. Boczek i kiełbasę również pokroić. Na patelni rozgrzać tłuszcz i smażyć wędlinę na złoty kolor, a po pewnym czasie dorzucić cebulę i szklić. Obrać marchew, zetrzeć na większych oczkach tarki. Jak tylko nasiona grochu zmiękną, przełożyć do garnka resztę składników i wymieszać.Na głębszy talerz wysypać kaszę manną i wbić jajko, połączyć na spójne ciasto (o twardej, zbitej strukturze). Gotowe zetrzeć prosto do zupy grochowej i jeszcze chwilę ją pogotować. Na końcu doprawić pieprzem i solą wg uznania.
REKLAMA
