Takich podwyżek dawno nie było. Wszyscy Polacy odczują to w swoich portfelach

Pod koniec marca 2026 roku na europejskim rynku energii odnotowuje się wyraźne sygnały świadczące o nadchodzącym wzroście kosztów surowców energetycznych. Szczególnie niepokojąca sytuacja dotyczy rynku gazu ziemnego, gdzie ceny na kluczowych giełdach wzrosły w krótkim czasie z 30 euro do ponad 50 euro za megawatogodzinę (MWh).

Eksperci ostrzegają przed możliwością dalszej eskalacji cen, wskazując na scenariusze, w których stawki mogą przekroczyć poziom 150–200 euro za MWh, co oznaczałoby powrót do warunków skrajnego kryzysu energetycznego sprzed kilku lat. Głównym powodem przewidywanego szoku cenowego jest destabilizacja sytuacji geopolitycznej, która bezpośrednio przekłada się na bezpieczeństwo dostaw gazu skroplonego (LNG).

Zagrożenie kluczowych szlaków transportowych, zwłaszcza w regionie Bliskiego Wschodu, stawia pod znakiem zapytania ciągłość importu surowca do Europy. Dodatkowym czynnikiem napędzającym wzrosty jest konieczność uzupełnienia zapasów przed nadchodzącym sezonem grzewczym. Obecny poziom wypełnienia europejskich magazynów gazu jest znacznie niższy niż w analogicznym okresie ubiegłego roku, co wymusza na państwach członkowskich Unii Europejskiej dokonanie masowych zakupów surowca przy rosnącym popycie i ograniczonym dostępie.

Coraz trudniejsza sytuacja

Sytuacja ta jest o tyle trudniejsza, że w przypadku gazu znacznie ciężej o wdrożenie skutecznych mechanizmów osłonowych, jakie stosowano dotychczas przy cenach paliw transportowych. Oznacza to wysokie prawdopodobieństwo bezpośredniego przeniesienia rosnących kosztów zakupu surowca na odbiorców końcowych. Skutki podwyżek będą odczuwalne nie tylko w postaci wyższych rachunków za ogrzewanie w gospodarstwach domowych, ale również poprzez wzrost cen szerokiej gamy produktów i usług.

W obliczu niekorzystnych prognoz rynkowych zaleca się monitorowanie aktualnych ofert dostawców energii oraz rozważenie działań mających na celu optymalizację zużycia paliwa gazowego w budynkach. Brak systemowych tarcz antykryzysowych dla tego sektora powoduje, że efektywność energetyczna staje się kluczowym czynnikiem ograniczającym wpływ rynkowych fluktuacji na domowe budżety.