Okresy sprawowania opieki nad dziećmi przed 1 stycznia 1999 roku mogą bezpośrednio wpłynąć na podwyższenie kapitału początkowego, a w konsekwencji na wysokość emerytury wyliczanej przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych.
Przed reformą emerytalną dokumentacja pracownicza prowadzona była w formie papierowej, dlatego ZUS może nie dysponować kompletnymi informacjami dotyczącymi urlopów wychowawczych, zwłaszcza w przypadku zlikwidowanych lub przekształconych przedsiębiorstw.
Przepisy pozwalają na zaliczenie do kapitału początkowego do 3 lat opieki na każde dziecko, łącznie maksymalnie do 6 lat (z możliwością wydłużenia w przypadku opieki nad dzieckiem ze szczególnymi potrzebami zdrowotnymi). Istotnym elementem kalkulacji jest zastosowanie wskaźnika 1,3 proc. podstawy wymiaru za każdy rok sprawowania opieki, co stanowi korzystniejsze rozwiązanie niż standardowy wskaźnik 0,7 proc. przypisany do pozostałych okresów nieskładkowych.
Procedura ponownego przeliczenia i wymagane formalności
Możliwość weryfikacji i ponownego ustalenia kapitału początkowego dotyczy zarówno osób przygotowujących się do zakończenia aktywności zawodowej, jak i obecnych emerytów. Wnioski o pierwsze wyliczenie składa się na formularzu EKP, natomiast w przypadku odnalezienia brakujących dokumentów z archiwów pracowniczych lub od następców prawnych dawnych zakładów pracy składa się wniosek o ponowne przeliczenie kapitału.
Uprawnienie do zaliczenia okresów opieki przysługuje matkom oraz ojcom, którzy faktycznie korzystali z urlopów wychowawczych, pod warunkiem że dany okres nie jest przypisany jednocześnie obojgu rodzicom.
Po 1 stycznia 1999 roku dane dotyczące składek i przerw na opiekę ewidencjonowane są na indywidualnych kontach ubezpieczonych, co ogranicza ryzyko powstawania luk w dokumentacji emerytalnej.