Niewielu z nas zdaje sobie sprawę, jak poważnym problemem jest osteoporoza. W Polsce choruje na nią ponad 2,3 mln ludzi po pięćdziesiątce, w tym 1,8 mln kobiet. Choroba ta rozwija się ukradkiem i bez wyraźnego bólu, co przyniosło jej określenie „cichego złodzieja kości”. Warto zwracać uwagę na sygnały, jakie wysyła organizm, w tym te pojawiające się w okolicach twarzy. Choć mało kto powiązałby to z układem kostnym, to cofanie się dziąseł czy opadanie linii wokół ust mogą być wczesnymi, pośrednimi symptomami tej podstępnej choroby.
Osteoporoza: podstępny wróg, który atakuje bez ostrzeżenia
Osteoporoza to podstępna, przewlekła choroba, która niszczy kości od środka, zmniejszając ich gęstość i osłabiając strukturę. Sprawia, że tracą one swoją naturalną twardość i stają się podatne na pęknięcia nawet podczas codziennych, prostych ruchów – wystarczy głębszy skłon lub niefortunne potknięcie na dywanie. Określenie „cichy złodziej kości” idealnie oddaje jej naturę: choroba potrafi latami nie dawać o sobie znać. Proces ten przebiega bezboleśnie, dlatego diagnoza pada najczęściej dopiero w szpitalu, po złamaniu szyjki kości udowej czy nadgarstka. Pamiętajmy, że choć wiek zwiększa ryzyko, problem ten dotyczy także młodszych pacjentów.
Objawy osteoporozy: na co warto zwrócić uwagę?
Do kluczowych symptomów zalicza się chroniczny ból kręgosłupa (w rejonie piersiowym lub lędźwiowym), będący czasem efektem uszkodzeń kręgów. Naszą uwagę powinna przykuć też powolna utrata wzrostu, pochylenie sylwetki ku przodowi, gorsza stabilność chodu oraz podatność na urazy kostne przy błahych incydentach. Mało kto wie, że sygnałem ostrzegawczym jest również obniżanie się linii dziąseł, powiązane z osłabieniem kości podtrzymujących zęby. Pamiętajmy jednak o zachowaniu spokoju: zwykłe problemy u dentysty wcale nie muszą oznaczać poważnej choroby kości.
Jakie badania potwierdzają osteoporozę?
Podstawą wykrywania osteoporozy jest badanie gęstości kości, czyli densytometria (DXA). Jego wynik (wskaźnik T-score) pokazuje, czy kości są osłabione i podatne na złamania.
Dodatkowo pacjent może zostać skierowany na:
» Pobranie krwi: w celu oznaczenia poziomu witaminy D, wapnia i fosforu.
» RTG kręgosłupa/biodra: by sprawdzić, czy nie doszło już do drobnych złamań.
» Badania hormonów: jeśli osłabienie kości może być powiązane z inną chorobą.
Dopiero po przeanalizowaniu wszystkich wyników badań krwi i obrazowych lekarz może postawić diagnozę i dobrać bezpieczne leczenie.