W świetle przepisów prawa podatkowego sprzedaż rasowego psa lub kota przez osobę prywatną, niebędącą płatnikiem VAT, traktowana jest jako odpłatne zbycie rzeczy ruchomej.
Jeżeli wartość transakcji przekracza 1000 złotych, nabywca zostaje zobligowany do opłacenia podatku od czynności cywilnoprawnych (PCC) w wysokości 2 procent wartości zwierzęcia. Obowiązek ten dotyczy transakcji realizowanych zarówno na podstawie pisemnej umowy, jak i porozumień zawartych w formie ustnej. Na dopełnienie formalności, w tym złożenie deklaracji PCC-3 oraz uiszczenie należności do właściwego urzędu skarbowego, przewidziano termin 14 dni od daty zawarcia transakcji.
Zwolnienie z podatku przysługuje w sytuacjach, gdy wartość rynkowa zwierzęcia nie przekracza 1000 złotych lub gdy sprzedawca prowadzi zarejestrowaną działalność gospodarczą i wystawia fakturę VAT, w której ciężar podatku jest już uwzględniony. Obowiązek podatkowy nie powstaje również w przypadku adopcji zwierząt ze schronisk, ich przygarnięcia bez zawierania umów sprzedaży czy otrzymania w formie darowizny mieszczącej się w ustawowych limitach.
Odrębne zasady
W Warszawie, mimo rezygnacji samorządu z pobierania lokalnej opłaty od posiadania psa, obowiązek podatkowy wobec urzędu skarbowego pozostaje niezmienny dla osób kupujących zwierzęta od hodowców nieprowadzących działalności gospodarczej. Niedopełnienie obowiązku złożenia deklaracji PCC-3 klasyfikowane jest jako wykroczenie skarbowe.
Wymiar kary uzależniony jest od wysokości płacy minimalnej i w skrajnych przypadkach może znacząco przekraczać wysokość samego podatku. W sytuacjach przekroczenia ustawowego terminu 14 dni rekomendowane jest złożenie tzw. czynnego żalu wraz z zaległą deklaracją, co pozwala na ograniczenie ryzyka negatywnych konsekwencji skarbowych.
Weryfikacja statusu podatkowego sprzedawcy przed finalizacją zakupu stanowi podstawową metodę uniknięcia konieczności samodzielnego rozliczania podatku PCC.
