W Monitorze Polskim opublikowano oficjalne obwieszczenie Ministra Finansów i Gospodarki ustalające maksymalne stawki podatku od nieruchomości na 2027 rok. Zgodnie z nowymi wytycznymi górny limit daniny dla budynków mieszkalnych wzrośnie z dotychczasowych 1,25 zł do 1,29 zł za metr kwadratowy powierzchni użytkowej.
Coroczna aktualizacja stawek wynika bezpośrednio z przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, która nakazuje waloryzację pułapów o wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych z pierwszego półrocza, wynoszący według Głównego Urzędu Statystycznego 2,7 proc. Zgodnie z ustawowym wymogiem kwoty zaokrągla się w górę do pełnych groszy, co przełożyło się na czterogroszowy wzrost stawki mieszkaniowej. Ostateczna wysokość obciążenia zależy jednak od decyzji władz samorządowych, ponieważ to rady poszczególnych gmin przyjmują lokalne uchwały i mogą ustalić stawki na poziomie niższym niż ministerialne limity.
W przypadku przyjęcia przez samorząd pełnych stawek maksymalnych zmiana opłat za same lokale mieszkalne przyniesie niewielkie różnice finansowe w skali roku. Dla mieszkania o powierzchni 40 m kw. roczna opłata wyniesie 51,60 zł wobec 50 zł dotychczas, przy 50 m kw. będzie to 64,50 zł zamiast 62,50 zł, a lokal o metrażu 60 m kw. wygeneruje koszt 77,40 zł w zestawieniu z 75 zł w roku ubiegłym, co oznacza podwyżkę o 2,40 zł. Dla powierzchni 70 m kw. roczna należność wzrośnie do 90,30 zł, przy 80 m kw. osiągnie 103,20 zł, a dla mieszkania 100-metrowego zamknie się w kwocie 129 zł rocznie wobec 125 zł. Ostateczna decyzja podatkowa dla właściciela lokalu wyodrębnionego uwzględnia również ułamkowy udział w gruncie pod budynkiem.
Skutki waloryzacji dla domów jednorodzinnych, działek i działalności gospodarczej
Znacznie wyraźniejszą zmianę kosztów odczują właściciele domów jednorodzinnych, na co wpływ ma równoczesny wzrost limitu opodatkowania tak zwanych gruntów pozostałych z 0,77 zł do 0,80 zł za metr kwadratowy. Przykładowy dom o powierzchni 120 m kw. usytuowany na działce liczącej 500 m kw. podlegać będzie opłacie maksymalnej w łącznej wysokości 554,80 zł rocznie (154,80 zł za budynek i 400 zł za grunt), co stanowi różnicę o 19,80 zł w zestawieniu ze stawkami z 2026 roku. W przypadku nieruchomości o powierzchni użytkowej 150 m kw. na działce 600 m kw. suma obciążenia wzrośnie z 649,50 zł do 673,50 zł, generując wzrost o 24 zł rocznie, natomiast dla domu 200 m kw. z działką 1000 m kw. łączny podatek maksymalny osiągnie poziom 1058 zł wobec 1020 zł dotychczas.
Waloryzacja objęła również pozostałe rodzaje nieruchomości. Górna granica podatku od gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej wzrośnie z 1,45 zł do 1,49 zł za metr kwadratowy, a dla budynków przeznaczonych pod taką aktywność z 35,53 zł do 36,49 zł za metr kwadratowy. W kategorii gruntów niezabudowanych na obszarach rewitalizacji limit wyznaczono na 4,85 zł zamiast 4,72 zł, dla powierzchni związanych z udzielaniem świadczeń zdrowotnych na 7,47 zł zamiast 7,27 zł, z kolei dla budynków zajętych na obrót kwalifikowanym materiałem siewnym na 17,09 zł wobec 16,64 zł.
Wzrośnie także maksymalny pułap dla budynków pozostałych – z 12 zł do 12,33 zł za metr kwadratowy. Obowiązujące od 2025 roku ujednolicenie przepisów sprawia, że miejsca postojowe i garaże znajdujące się w budynkach mieszkalnych podlegają stawce mieszkaniowej wynoszącej maksymalnie 1,29 zł, podczas gdy garaże wolnostojące kwalifikowane jako budynki pozostałe mogą zostać obłożone znacznie wyższą stawką do 12,33 zł za metr kwadratowy. Podatek od osób fizycznych wymierzany jest w drodze decyzji administracyjnej i płatny w czterech ratach (do 15 marca, 15 maja, 15 września oraz 15 listopada), chyba że całkowita kwota roczna nie przekracza 100 zł, wówczas całość opłaty reguluje się jednorazowo w terminie pierwszej raty.