W 2025 roku komornicy sądowi w Polsce odzyskali od dłużników łącznie blisko 14,4 miliarda złotych, co stanowi 22,1 procent ogółu kwot zgłoszonych do postępowania egzekucyjnego.
Wskaźnik ten wyrównał historyczny rekord skuteczności odnotowany wcześniej w 2023 roku. Zbiorcze statystyki z 2025 roku ujawniły jednak strukturalną zmianę, jaka nie miała miejsca nigdy wcześniej w historii krajowego systemu egzekucyjnego – wolumen środków wyegzekwowanych ze świadczeń emerytalnych i rentowych przewyższył sumy uzyskane bezpośrednio z wynagrodzeń za pracę.
Z tytułu emerytur i rent komornicy pobrali 2,373 miliarda złotych, podczas gdy z pensji pracowniczych pozyskano 2,361 miliarda złotych. Odnotowana różnica wyniosła 12 milionów złotych. Zjawisko to odwróciło wieloletni trend, w którym to wynagrodzenia za pracę stanowiły główne źródło zaspokajania roszczeń wierzycieli. Udział pensji w strukturze odzyskiwanych kwot ulega systematycznemu obniżeniu: przed 2020 rokiem generował on 31 procent sum, bezpośrednio po tym okresie spadł do poziomu 21 procent, a w 2025 roku osiągnął pułap 16,4 procent.
Konsekwencje demograficzne i debata nad nowelizacją prawa
Sytuacja ta staje się szczególnie problematyczna dla osób, które przez lata unikały spłaty zadłużenia z racji pobierania minimalnej pensji. W takich przypadkach zobowiązania nie wygasają, lecz są powiększane o odsetki oraz koszty egzekucyjne, stając się w pełni wymagalnymi w momencie przejścia dłużnika na emeryturę.
Skala tego zjawiska rośnie wraz ze zmianami demograficznymi – na koniec 2025 roku liczba obywateli powyżej 65. roku życia osiągnęła w Polsce pułap blisko 7,9 miliona. Według danych Krajowego Rejestru Długów ponad ćwierć miliona seniorów posiada zaległości płatnicze, a ich łączna suma opiewa na kwotę około 5 miliardów złotych.
Obecny model ochrony budzi zastrzeżenia natury systemowej i konstytucyjnej, także ze strony samego środowiska komorniczego, które wskazuje na niesprawiedliwe traktowanie osób o identycznych dochodach w zależności od statusu na rynku pracy. W sferze parlamentarnej sformułowano już postulaty zmierzające do ujednolicenia kwoty wolnej od zajęć komorniczych dla wszystkich źródeł przychodów. Do czasu ewentualnych zmian legislacyjnych kluczowe dla dłużników pozostaje monitorowanie własnego stanu zadłużenia w biurach informacji gospodarczej w celu samodzielnego uregulowania zobowiązań przed momentem zakończenia aktywności zawodowej.