Wysyp grzybów w pełni, ale wraz z nim rośnie ryzyko niebezpiecznych pomyłek. Podczas leśnych zbiorów zawsze warto kierować się zasadą ograniczonego zaufania – jeśli wygląd grzyba budzi w Tobie niepokój, omiń go. W koszyku mogą znaleźć się tylko te sztuki, które znasz na 100%. W tym tekście wyjaśniamy, jak nie pomylić pysznej kani z toksycznym muchomorem. Zwróć uwagę na pierścień – ten na nóżce kani jest miękki i ruchomy, więc łatwo go przesuniesz, z kolei u muchomora jest on delikatny, zrośnięty z trzonem i pęka przy dotyku.
Grzybiarzu, uważaj! Te dwa gatunki łatwo ze sobą pomylić
Czubajka kania oraz muchomor sromotnikowy (zielonawy) reprezentują grzyby blaszkowe. Mają zbliżone cechy – jasny spód i charakterystyczny pierścień – przez co łatwo o pomyłkę, jeśli nie ma się dużego doświadczenia. Problem pojawia się zwłaszcza przy młodych grzybach, które potrafią wyglądać zupełnie inaczej niż dorosłe okazy ze zdjęć w atlasach.
Jak odróżnić kanię od muchomora sromotnikowego?
Oto najważniejsze cechy:
✓ Kania jadalna
W pełni wyrośnięta kania ma rozpostarty, parasolowaty kapelusz z brązowymi, odstającymi łuskami i ciemnym środkiem. Jej wysoka, pusta nóżka ma charakterystyczny, ciemny wzór imitujący skórę żmii.
✓ Muchomor
Jego kapelusz jest gładki i może mieć odcień oliwkowy, zielonkawy, szary, żółty, a nawet białawy. Trzon nie posiada wyraźnego zygzaka.
Podczas grzybobrania łatwo pomylić dojrzałą kanię ze śmiertelnie niebezpiecznym muchomorem. Oba grzyby zmieniają się wraz z wiekiem. Z tego powodu sam kolor kapelusza nie daje gwarancji bezpieczeństwa podczas zbiorów.
Kania a muchomor sromotnikowy. Pierścień i podstawa trzonu decydują
Prawidłowe odróżnienie kani od muchomora sromotnikowego opiera się na dwóch cechach: pierścieniu oraz nasadzie trzonu. Kania posiada duży, przesuwalny pierścień, podczas gdy muchomor ma go przytwierdzonego na stałe.
Aby zyskać pewność, zawsze zbieraj owocniki w całości. U podstawy trzonu muchomora znajduje się błoniasta pochewka – cecha całkowicie nieobecna u kani. Dodatkowo rozwinięte kanie są zdecydowanie większe i mają kształt parasola. Młode osobniki są zbyt podobne, by ryzykować – przy jakichkolwiek wątpliwościach omijaj je szerokim łukiem.