Spadek temperatur sprawia, że jesienią do mieszkań zaczynają zaglądać różne owady szukające schronienia przed chłodem. Jednym z nich jest tarczówka marmurkowata – charakterystyczny pluskwiak, który potrafi przedostać się do domu nawet przez niewielkie szczeliny przy oknach i drzwiach.
Choć jej wygląd i głośny lot mogą budzić niepokój, sama obecność tego owada w mieszkaniu nie oznacza bezpośredniego zagrożenia dla człowieka. Problem pojawia się jednak wtedy, gdy próbujemy go złapać w niewłaściwy sposób.
Tarczówka marmurkowata – co to za owad?
Tarczówka marmurkowata (Halyomorpha halys) jest inwazyjnym pluskwiakiem pochodzącym z Azji Wschodniej. Do Europy trafiła wraz z transportami towarów, a w kolejnych latach rozprzestrzeniła się na dużej części kontynentu, również w Polsce.
Dorosłe osobniki mają zazwyczaj od 12 do 17 mm długości. Ich ciało jest spłaszczone i ma brązowo-szare, nakrapiane ubarwienie. Charakterystyczną cechą są również czułki z naprzemiennie ułożonymi prążkami.
Dlaczego tarczówki pojawiają się w domach?
Jesienią, gdy temperatura zaczyna spadać, tarczówki poszukują miejsc, w których mogą bezpiecznie przetrwać chłodniejszą porę roku. Mieszkania zapewniają im ciepłe i osłonięte schronienie.
Owady mogą przedostawać się do wnętrza przez niewielkie szczeliny w okolicach okien, drzwi, parapetów czy ram. W domu nie szukają jednak pożywienia ani materiałów, które mogłyby zniszczyć.
Czy tarczówka marmurkowata jest groźna?
Obecność tarczówki w mieszkaniu może być nieprzyjemna, ale owad nie stanowi bezpośredniego zagrożenia dla człowieka. Nie gryzie, nie żądli i nie jest wskazywany jako przenoszący groźne choroby.
Największym problemem jest jej mechanizm obronny. Kiedy owad zostanie zestresowany, zaatakowany lub przygnieciony, może wydzielić z gruczołów bardzo intensywną, duszącą woń. Zapach jest trudny do usunięcia i może długo utrzymywać się w pomieszczeniu.
Nie zgniataj jej i nie używaj odkurzacza bez worka
Jeżeli zauważysz tarczówkę w domu, lepiej nie próbować jej rozgniatać. Właśnie wtedy może uwolnić charakterystyczną, nieprzyjemną wydzielinę.
Niewskazane jest również wciąganie owada do odkurzacza bez worka. Wydzielina może zostać rozprowadzona przez urządzenie i dodatkowo rozpylona po pomieszczeniu.
Najprostszym rozwiązaniem jest spokojne nakrycie owada szklanką lub innym pojemnikiem, a następnie wsunięcie pod spód kartki papieru. W ten sposób można bezpiecznie wynieść pluskwiaka na zewnątrz.
Tarczówki nie niszczą mebli ani ubrań
Warto wiedzieć, że tarczówki przebywające w domu nie niszczą mebli, ubrań ani zapasów żywności przechowywanych w spiżarni. Ich celem jest przede wszystkim znalezienie ciepłego i bezpiecznego miejsca, w którym mogą przetrwać zimę w stanie odrętwienia.
Inaczej wygląda sytuacja w przypadku roślin. Tarczówki mogą stanowić zagrożenie dla roślin doniczkowych, a w ogrodach i sadach są uznawane za szkodniki. Owady wysysają soki z liści oraz owoców, co może prowadzić do uszkodzeń roślin.
Jak ograniczyć liczbę owadów w domu?
Najlepszym sposobem na ograniczenie problemu jest utrudnienie tarczówkom dostania się do wnętrza. Warto sprawdzić przede wszystkim okolice okien i parapetów.
- Zamontuj gęste moskitiery w oknach.
- Uszczelnij szczeliny w ramach okiennych.
- Usuń nieszczelności wokół parapetów.
- Regularnie sprawdzaj miejsca, przez które owady mogą przedostawać się do mieszkania.
Pomocne mogą być również zapachy, których tarczówki nie lubią. Wśród wymienianych sposobów znajduje się mięta pieprzowa. Można także wykorzystać roztwór wody z octem i spryskać nim ramy okienne.
Co zrobić, gdy tarczówka już pojawi się w mieszkaniu?
Przede wszystkim zachowaj spokój i nie rozgniataj owada. Nakrycie go szklanką, wsunięcie pod spód kartki i wyniesienie na zewnątrz pozwala pozbyć się nieproszonego gościa bez uwalniania intensywnego zapachu.
Jeśli tarczówki pojawiają się częściej, warto skupić się przede wszystkim na zabezpieczeniu okien, drzwi i innych potencjalnych dróg wejścia. Uszczelnienie szczelin i zastosowanie gęstych moskitier może ograniczyć kolejne wizyty tych owadów.
Tarczówka marmurkowata może wyglądać groźnie, ale w domu największym problemem nie jest jej agresja, lecz nieprzyjemna wydzielina uwalniana w sytuacji zagrożenia. Dlatego zamiast ją łapać gołymi rękami czy zgniatać, najlepiej spokojnie wynieść ją na zewnątrz i zabezpieczyć miejsca, przez które kolejne osobniki mogą dostać się do mieszkania.