Tuje zdominowały polskie ogrody, ale właściciele posesji chętnie szukają zamienników dla tych wszechobecnych roślin. Czy mają rację? Era żywotników powoli przemija, a ich potencjalna toksyczność dla otoczenia budzi niepokój. W dodatku żywopłot z tui trzeba regularnie przycinać i sprawdzać pod kątem chorób. Istnieją także inne opcje na żywopłot – jeszcze ładniejsze, wytrzymalsze i prostsze w pielęgnacji. Sprawdź, dlaczego warto posadzić świerk serbski zamiast żywotnika w ramach żywopłotu i jak go pielęgnować, by cały czas wspaniale się prezentował.
Świerk serbski (Picea omorika) pochodzi z Bałkanów – naturalnie porasta obszary Serbii, a także Bośni i Hercegowiny. Jest to gatunek wytrzymały i powinien w zaakceptować polski klimat. Na wahania temperatur, przejściowe susze czy słabą glebę, jest odporny. W ogrodzie jako żywopłot też rewelacyjnie się sprawdzi. Ma smukły, spiczasty i jednolity pokrój, wygląda schludnie i osłoni posesję przed ciekawskimi spojrzeniami. To doskonała alternatywa dla pospolitych tui.
Świerk serbski można posadzić wzdłuż ogrodzenia. Prowadzenie żywopłotu z tej rośliny nie jest trudne ani wymagające. Można go ciąć. Rośnie w przeciętnym tempie, a w ciągu roku dobija średnio 30-60 cm. Dojrzały żywopłot z iglaka jest szczelny, funkcjonalny i niebywale atrakcyjny. Świerk serbski toleruje niską/wysoką wilgotność, suche powietrze i tymczasowe pogorszenie kondycji podłoża. Najpopularniejsze odmiany to:
• Bruns,
• Nana,
• Aurea,
• Zuckerhut.
Podstawowe wymagania świerku serbskiego
Stanowisko: słoneczne (wpływa korzystnie na gęstość korony) lub lekko półcieniste. Zacienione miejsca spowalniają rozwój i pogarszają wygląd dolnych obszarów iglaka.
Gleba: lekko wilgotna, przepuszczalna i próchniczna. Podłoże mokre i zbite nie sprawdzi się w uprawie rośliny. Odczyn ziemi powinien wynosić ok. 5,5-6,8 pH.
Warto pamiętać, że drzewko nie lubi przesadzania, więc warto zawczasu znaleźć dla niego idealne miejsce. Przeważnie sadzi się go w pojedynczym rzędzie, w odstępach 50-100 cm.
Pielęgnacja żywopłotu ze świerku serbskiego
Gdy iglaki się przyjmą, należy je podlewać 2-4 razy w miesiącu, gdy brakuje deszczu (ok. 10-15 l wody na 1 roślinę). Nawożenie jest zalecane. Warto zastosować zwykły nawóz do iglaków wiosną (kwiecień/maj). Wystarczy jednokrotna dawka. Jeśli chodzi o cięcie, to wystarczy je wykonać raz w roku, np. wczesną wiosną.
Zobacz także: Ciepły czy zimny? Włącz taki nawiew, a problem parujących szyb zniknie w mig
