Od 1 marca 2026 roku wysokość dodatku pielęgnacyjnego wynosi 366,68 zł miesięcznie. Po waloryzacji opartej na wskaźniku 5,3%, roczna suma tego świadczenia osiągnęła poziom 4 400,16 zł. Pieniądze te stanowią wsparcie finansowe przeznaczone na pokrycie kosztów opieki lub leczenia.
REKLAMA
Głównym mechanizmem przyznawania dodatku jest automatyzm związany z ukończeniem 75 lat. Zakład Ubezpieczeń Społecznych oraz inne organy emerytalno-rentowe doliczają tę kwotę do comiesięcznej wypłaty bez konieczności składania wniosków czy dostarczania orzeczeń lekarskich.
W 2026 roku prawo do tej automatycznej podwyżki zyskują osoby urodzone w 1951 roku. Świadczenie pojawia się na koncie w miesiącu urodzin seniora. Należy jednak monitorować odcinki emerytury, ponieważ w przypadku błędów administracyjnych konieczna może być interwencja w urzędzie. Statystyki demograficzne wskazują, że w samej Warszawie, gdzie znaczny odsetek mieszkańców stanowią osoby w wieku poprodukcyjnym, grupa beneficjentów obejmuje dziesiątki tysięcy osób.
Warunki uzyskania dodatku przed 75. rokiem życia
Osoby, które nie osiągnęły jeszcze 75 lat, mogą ubiegać się o dodatek pielęgnacyjny wyłącznie na podstawie orzeczenia o całkowitej niezdolności do pracy oraz do samodzielnej egzystencji. Wymaga to złożenia wniosku na druku ERNP-7 wraz z aktualnym zaświadczeniem o stanie zdrowia (OL-9), wystawionym przez lekarza prowadzącego. Decyzja zapada po badaniu przeprowadzonym przez lekarza orzecznika ZUS.
REKLAMA
W procesie tym istotne jest dostarczenie pełnej dokumentacji medycznej, w tym kart informacyjnych z leczenia szpitalnego czy wyników badań specjalistycznych. Warto pamiętać, że w tej ścieżce świadczenie nie jest przyznawane z wyrównaniem – wypłata następuje od miesiąca, w którym wpłynął wniosek.
