Od 1 września 2026 roku wchodzą w życie nowe, niższe progi dopuszczalnych przychodów dla osób dorabiających do wcześniejszych emerytur oraz rent wypłacanych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych.
Wskaźniki te podlegają kwartalnej waloryzacji na podstawie danych o przeciętnym wynagrodzeniu w gospodarce krajowej za drugi kwartał. Pierwszy próg, odpowiadający 70 proc. przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia, wynosi 6463,20 zł brutto, natomiast górna granica, stanowiąca 130 proc. tej kwoty, została ustalona na poziomie 12 003,10 zł brutto.
Osiąganie dodatkowych dochodów mieszczących się między tymi wartościami skutkuje odpowiednim pomniejszeniem wypłacanego świadczenia, a przekroczenie wyższej kwoty oznacza jego całkowite zawieszenie przez organ rentowy.
Oba limity uległy obniżeniu w zestawieniu z okresem letnim. Dolna granica spadła o 230,90 zł z dotychczasowego poziomu 6694,10 zł, z kolei górny próg został zmniejszony o 428,70 zł w odniesieniu do wcześniejszej stawki 12 431,80 zł, przez co osoby osiągające zarobki na niezmienionym poziomie mogą od września przekroczyć dopuszczalne wartości.
Zakres podmiotowy ograniczeń i zasady dla powszechnego wieku emerytalnego
Wprowadzone obostrzenia finansowe nie mają powszechnego zastosowania do wszystkich świadczeniobiorców. Restrykcje obejmują przede wszystkim osoby pobierające wcześniejsze emerytury oraz część rencistów, którzy nie osiągnęli jeszcze ustawowego wieku emerytalnego.
Emeryci, którzy osiągnęli powszechny wiek emerytalny, zachowują prawo do uzyskiwania dodatkowych przychodów bez ryzyka zmniejszenia lub zawieszenia wypłacanego z ZUS świadczenia, z zastrzeżeniem nielicznych wyjątków przewidzianych w odrębnych przepisach. W związku z tym przed podjęciem dodatkowej pracy, przyjęciem premii czy zwiększeniem wymiaru etatu konieczna jest weryfikacja statusu prawnego pobieranego świadczenia.