W 2026 roku maksymalna wysokość zasiłku stałego realizowanego przez ośrodki pomocy społecznej wynosi 1229 zł miesięcznie, co w skali całego roku daje do 14 748 zł wsparcia. Wypłata tego świadczenia nie przysługuje z samego tytułu niskich zarobków.
Zgodnie z art. 37 ustawy o pomocy społecznej o środki mogą ubiegać się wyłącznie pełnoletnie osoby, które obok kryterium dochodowego spełniają warunek całkowitej niezdolności do pracy potwierdzonej właściwym orzeczeniem lub osiągnęły wiek emerytalny, wynoszący 60 lat dla kobiet oraz 65 lat dla mężczyzn. Podstawą kwalifikacji do wsparcia pozostają progi dochodowe podwyższone od 1 stycznia 2025 roku, które wynoszą 1010 zł miesięcznie w przypadku osoby samotnie gospodarującej oraz 823 zł miesięcznie na osobę w rodzinie.
Świadczenie nie jest wypłacane automatycznie na wzór części transferów z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Procedura wymaga złożenia wniosku we właściwym terytorialnie miejskim lub gminnym ośrodku pomocy społecznej oraz przeprowadzenia weryfikacji sytuacji materialnej. Przepisy przewidują również zbiegi prawne wykluczające pobieranie zasiłku stałego, co dotyczy osób mających przyznaną rentę socjalną, świadczenie pielęgnacyjne, specjalny zasiłek opiekuńczy lub zasiłek dla opiekuna.
Mechanizm obliczania wysokości wsparcia i ustawowe limity kwotowe
Wysokość przyznawanej kwoty ustala się indywidualnie w oparciu o poziom dochodu wnioskodawcy. Dla osoby samotnie gospodarującej punktem wyjścia do obliczeń jest 130 proc. kryterium dochodowego, czyli 1313 zł. Od tej wartości odejmuje się faktycznie uzyskiwany dochód ubiegającego się o pomoc.
W sytuacji, gdy wnioskodawca nie wykazuje żadnych wpływów finansowych, wypłata zostaje ograniczona ustawowym pułapem, który wynosi maksymalnie 1229 zł. Przy posiadaniu własnego dochodu, na przykład na poziomie 500 zł, miesięczny zasiłek stanowi różnicę tych wartości i wynosi 813 zł. Przepisy gwarantują jednocześnie minimalną kwotę świadczenia w wysokości 100 zł miesięcznie.
Odmienne reguły obliczeniowe obowiązują osoby gospodarujące w rodzinie. W tym przypadku bazę wyliczenia stanowi 130 proc. kryterium przypadającego na członka rodziny, czyli 1069,90 zł. Świadczenie stanowi różnicę między tą kwotą a rzeczywistym dochodem na osobę w danym gospodarstwie domowym, pod warunkiem że sam wnioskodawca oraz cała rodzina mieszczą się w ustawowym progu 823 zł na osobę. Ostateczna suma zależy więc bezpośrednio od sytuacji finansowej rodziny i ulega proporcjonalnemu pomniejszeniu wraz ze wzrostem dochodu.