Relacja człowieka z psem opiera się na bliskości, dotyku i wspólnie spędzanym czasie. Warto jednak mieć świadomość, że bez odpowiedniej profilaktyki, pieszczoty z psem mogą nieść ze sobą spore ryzyko zdrowotne, wymagające nawet interwencji szpitalnej. Mowa o bąblownicy – chorobie pasożytniczej, z którą medycyna mierzy się od dawna. Psy, jako żywiciele ostateczni, są na nią wyjątkowo podatne i mogą nieświadomie zarazić człowieka. Aby cieszyć się bezpieczną przyjaźnią z czworonogiem, należy bezwzględnie dbać o jego regularne odrobaczanie, chroniąc w ten sposób zarówno pupila, jak i samego siebie.
Bąblowica (jedno- lub wielokomorowa) to groźna choroba odzwierzęca wywoływana przez tasiemca bąblowcowego. Jej jednokomorowa postać dominuje na obszarach wiejskich. Podczas gdy żywicielami pośrednimi są świnie, krowy i owce, w Polsce to psy (żywiciele ostateczni) stanowią główne źródło zakażenia ludzi. Psy zarażają się skażonym mięsem, a ich odchody zawierają jaja pasożyta. Trafiają one na przydomowe uprawy np. warzywa i owoce, brudne ręce oraz psie futro, skąd mogą zostać przypadkowo połknięte przez człowieka.
Rozwija się w ukryciu przez lata. Nie pomyl bąblowicy z rakiem
Cysty bąblowca potrafią rosnąć w organizmie przez długie lata, zanim pojawią się pierwsze dolegliwości. Ponieważ powiększające się pęcherze uciskają narządy, chorobę łatwo pomylić z nowotworem. Atak na wątrobę objawia się bólem brzucha i wymiotami. Jeśli pasożyt rozwinie się w płucach, choremu doskwierają duszności, kaszel oraz ból w piersiach.
Stop bąblowicy: kalendarz odrobaczania Twojego psa
Zamiłowanie psów do padliny i odchodów sprzyja zakażeniom pasożytniczym. Aby uchronić psa przed bąblowicą, niezbędne jest regularne odrobaczanie – dorosłego psa przeprowadzamy przez ten proces minimum dwa razy w roku, a szczeniaka co dwa tygodnie do ukończenia 16. tygodnia. Pamiętaj też o odgrodzeniu posesji od lisów, ponieważ co trzeci osobnik jest zakażony tasiemcem Echinococcus.