Polskie gminy masowo uruchamiają systematyczne kontrole mające na celu wykrycie rozbieżności między liczbą osób zgłoszonych do opłaty za odpady komunalne a faktyczną liczbą mieszkańców.
REKLAMA
Głównym narzędziem weryfikacyjnym stało się porównywanie deklaracji śmieciowych ze zużyciem wody, dostarczanym przez zakłady wodociągowe. Jako punkt odniesienia urzędnicy przyjmują średnie statystyczne zużycie wynoszące od 100 do 120 litrów wody dziennie na osobę.
Jeśli roczny pobór w danej nieruchomości odpowiada normom przewidzianym dla znacznie większej liczby lokatorów niż wskazano w dokumentach, samorząd zyskuje podstawę do wszczęcia postępowania wyjaśniającego. Ponadto urzędnicy kontrolują rejestry urodzeń, akty stanu cywilnego, bazy ewidencji ludności oraz ewidencje działalności gospodarczych prowadzonych pod adresami mieszkalnymi.
Konsekwencje finansowe i wsteczne naliczanie opłat
Zaniżenie liczby domowników jest traktowane jak zaległość podatkowa, a opłata śmieciowa podlega przepisom o zobowiązaniach lokalnych. Gmina posiada uprawnienie do naliczenia niedopłat za okres do 5 lat wstecz, doliczając do tego ustawowe odsetki za zwłokę, które w 2026 roku wynoszą 8 procent w stosunku rocznym. Przy średniej krajowej stawce oscylującej wokół 45 złotych od osoby, zatajenie dwóch domowników generuje trzyletnie zadłużenie na poziomie 3 240 złotych, a pięcioletnie rzędu 5 400 złotych.
REKLAMA
W regionach o najwyższych stawkach, takich jak Braniewo, gdzie opłata wynosi rekordowe 63 złote od osoby, pięcioletnia zaległość za dwie osoby sięga 7 560 złotych. Uwzględniając odsetki, łączna kwota do zapłaty może przekroczyć 7 tysięcy złotych. Decyzje administracyjne w tych sprawach są natychmiast wykonalne, co umożliwia gminom wszczęcie egzekucji komorniczej bez konieczności oczekiwania na wyroki sądowe.
