Odnalezienie nieuwzględnionych wcześniej dokumentów potwierdzających zatrudnienie lub wynagrodzenie uzyskane przed 1 stycznia 1999 roku umożliwia wystąpienie do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o ponowne ustalenie kapitału początkowego.
Procedura ta jest dostępna również dla osób, które pobierają już przyznaną emeryturę na nowych zasadach. Z uwagi na fakt, że przed reformą z 1999 roku nie funkcjonowały indywidualne konta ubezpieczonych, kapitał początkowy stanowi odtworzenie zgromadzonego w tamtym okresie stażu ubezpieczeniowego oraz zarobków. Jeśli nowo dostarczone dowody pozwolą na zwiększenie tej wartości, ZUS dokonuje ponownego wyliczenia wysokości miesięcznego świadczenia emerytalnego.
Wniosek o weryfikację składa się na formularzu EKP, który jest dostępny także drogą elektroniczną w systemie eZUS. Przepisy nie wprowadzają ograniczeń czasowych na złożenie wniosku po wydaniu pierwotnej decyzji emerytalnej, jednak podwyższone świadczenie przysługuje dopiero od miesiąca, w którym wniosek wraz z dokumentacją wpłynął do organu rentowego. W sytuacji, gdy ponowne przeliczenie okazałoby się mniej korzystne, Zakład gwarantuje zachowanie i dalszą wypłatę świadczenia w dotychczasowej wysokości.
Rodzaje dokumentacji płacowej i poszukiwanie akt zlikwidowanych zakładów pracy
Katalog dokumentów podlegających weryfikacji obejmuje między innymi dawne świadectwa pracy, zaświadczenia od pracodawców, umowy o pracę, legitymacje ubezpieczeniowe i służbowe, pisma angażujące, a także dokumenty potwierdzające okresy składkowe i nieskładkowe. Szczególne znaczenie mają zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu wystawiane na druku Rp-7 lub wpisy płacowe w legitymacjach ubezpieczeniowych. W przypadku braku dowodów wskazujących na wysokość faktycznych zarobków ZUS za dany okres przyjmuje w rozliczeniu kwoty minimalnego wynagrodzenia proporcjonalnie do wymiaru czasu pracy. Przedstawienie dokumentów potwierdzających wyższe zarobki bezpośrednio podnosi bazę wymiaru świadczenia.
Likwidacja lub przekształcenie dawnego miejsca pracy nie wyklucza możliwości odzyskania dokumentacji osobowo-płacowej z lat 70., 80. i 90. Akta zlikwidowanych przedsiębiorstw państwowych, spółdzielni oraz prywatnych zakładów były przekazywane następcom prawnym, właściwym organom administracji państwowej lub wyspecjalizowanym archiwom przechowującym dokumentację pracowniczą. Do zlokalizowania właściwego miejsca przechowywania tych zbiorów służą bazy informacyjne prowadzone przez ZUS, co pozwala na skompletowanie brakujących dowodów niezbędnych do zaktualizowania kapitału.