Osoby pobierające emeryturę lub rentę, które są niezdolne do samodzielnej egzystencji, mogą w określonych warunkach łączyć dwa odrębne świadczenia z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych: dodatek pielęgnacyjny oraz świadczenie uzupełniające.
Od 1 marca 2026 roku wysokość dodatku pielęgnacyjnego wynosi 366,68 zł miesięcznie, natomiast maksymalna kwota świadczenia uzupełniającego (tzw. 500 plus dla niesamodzielnych) to 500 zł miesięcznie.
Pobieranie obu świadczeń w pełnym wymiarze daje łącznie 866,68 zł miesięcznie, co przekłada się na 10 400,16 zł dodatkowego wsparcia w skali roku. Istotną zasadą prawną jest fakt, że dodatek pielęgnacyjny nie wlicza się do sumy dochodów badanych przy ustalaniu prawa do świadczenia uzupełniającego.
Kryteria przyznawania, limity dochodowe oraz procedury wnioskowe
Przyznanie każdego ze świadczeń opiera się na odmiennych wymogach formalnych. Dodatek pielęgnacyjny przyznawany jest z urzędu po ukończeniu 75. roku życia bądź na wniosek osobie młodszej posiadającej orzeczenie o całkowitej niezdolności do pracy oraz niezdolności do samodzielnej egzystencji.
Z kolei świadczenie uzupełniające wymaga złożenia odrębnego wniosku na formularzu ESUN, udokumentowania stanu zdrowia oraz spełnienia kryterium dochodowego – do końca lutego 2027 roku limit łącznej kwoty świadczeń finansowanych ze środków publicznych wynosi 2687,67 zł brutto.
Przekroczenie tej granicy skutkuje odpowiednim obniżeniem wypłaty wsparcia, dlatego ukończenie 75 lat nie gwarantuje automatycznego otrzymania pełnej kwoty 866,68 zł.