Kwestia finansowania oraz utrzymania ogrodzeń na granicy działek jest uregulowana w przepisach Kodeksu cywilnego, jednak ich interpretacja często bywa źródłem kosztownych nieporozumień. Kluczowe znaczenie ma rozróżnienie między budową nowego obiektu a bieżącym utrzymaniem już istniejącego urządzenia granicznego.
REKLAMA
Zgodnie z art. 154 Kodeksu cywilnego, mury, płoty oraz inne urządzenia znajdujące się na granicy gruntów sąsiadujących służą do wspólnego użytku sąsiadów. Z zapisu tego wynika obowiązek wspólnego ponoszenia kosztów ich utrzymania. Należy jednak podkreślić, że orzecznictwo Sądu Najwyższego (m.in. uchwała z dnia 24 stycznia 2002 r., sygn. III CZP 75/01) wyraźnie oddziela pojęcie utrzymania od budowy.
Sąsiad nie ma prawnego obowiązku partycypowania w kosztach budowy płotu, jeśli inwestycja ta jest realizowana bez jego zgody. Inicjator budowy nie może żądać zwrotu połowy nakładów na postawienie nowego obiektu. Jeśli chodzi o utrzymanie istniejącego ogrodzenia, obaj sąsiedzi są zobowiązani do równego podziału kosztów związanych z remontami, malowaniem czy konserwacją płotu, który już stoi na granicy.
Potencjalne kary
W sytuacjach spornych dotyczących przebiegu samej granicy, zaleca się przeprowadzenie rozgraniczenia gruntów. Koszty wznowienia znaków granicznych przez uprawnionego geodetę (zwykle 1 500 – 3 500 zł) są dzielone po połowie między sąsiadów na podstawie art. 152 KC.
REKLAMA
Najbezpieczniejszą formą zabezpieczenia interesów obu stron jest zawarcie pisemnego porozumienia przed rozpoczęciem prac. Powinno ono zawierać parametry techniczne płotu, dokładny przebieg linii granicznej oraz ustalony podział kosztów budowy i późniejszej konserwacji.
