1 czerwca 2026 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych przeprowadził automatyczną, coroczną waloryzację kapitału zgromadzonego na kontach oraz subkontach ubezpieczonych bez konieczności składania jakichkolwiek wniosków.
Stan konta głównego oraz kapitału początkowego wzrósł o 9,81 procent (wskaźnik 109,81%), natomiast środki na subkontach urosły o 10,61 procent (wskaźnik 110,61%).
Wysokość dopisanych kwot jest bezpośrednio powiązana z dotychczasowym stanem zgromadzonych środków – przy kapitale rzędu 450 tysięcy złotych przyrost wyniósł ponad 44,1 tysiąca złotych, z kolei przy kapitale na poziomie 850 tysięcy złotych stan konta zwiększył się o blisko 83,4 tysiąca złotych. Z kolei dopisanie środków na subkoncie o wartości 200 tysięcy złotych oznaczało wzrost zgromadzonego kapitału o ponad 21,2 tysiąca złotych.
Mechanizmy ustalania wskaźników i znaczenie dla przyszłych emerytów
Różnica w poziomie waloryzacji obu rachunków wynika z odmiennej podstawy prawnej oraz źródła pochodzenia środków. Waloryzacja konta głównego opiera się na inflacji oraz rocznym wzroście przypisu składek emerytalnych, z kolei waloryzacja subkonta – na które trafiają środki przeniesione z OFE oraz część składek odprowadzanych od maja 2011 roku – jest powiązana z przeciętnym nominalnym wzrostem PKB z ostatnich pięciu lat.
Przepisy gwarantują przy tym brak możliwości uzyskania ujemnego wskaźnika. Zgromadzony i zwaloryzowany kapitał stanowi podstawę wyliczania przyszłego świadczenia, które ustala się poprzez podzielenie uzyskanej kwoty przez średnie dalsze trwanie życia z tablic GUS.
W efekcie osoby składające wniosek po czerwcowej waloryzacji uzyskują wyjściowy kapitał wyższy o blisko 10 procent, a proces ten działa na zasadzie procentu składanego, kumulując zyski w całym okresie aktywności zawodowej.