W polskim systemie prawnym nie obowiązuje podatek od samego faktu trzymania legalnie uzyskanych środków finansowych w gotówce, ani nakaz zgłaszania posiadanych w domu kwot organom skarbowym.
Wypłacenie opodatkowanego dochodu z rachunku bankowego lub gromadzenie oszczędności w formie fizycznej stanowi jedynie zmianę formy przechowywania mienia i nie tworzy nowego przychodu. Samo dysponowanie gotówką nie jest tożsame z posiadaniem nieujawnionego dochodu, dlatego posiadanie nawet znacznych sum w sejfie nie skutkuje automatycznym wszczęciem czynności kontrolnych przez urząd skarbowy.
Duże wydatki gotówkowe, kontrola celno-skarbowa i znaczenie dokumentacji
Konieczność wyjaśnienia pochodzenia kapitału pojawia się przede wszystkim w sytuacji dokonania kosztownego zakupu, takiego jak nabycie nieruchomości czy pojazdu, przy jednoczesnym wykazywaniu w deklaracjach podatkowych niskich dochodów z poprzednich lat.
W toku procedur prowadzonych przez Krajową Administrację Skarbową samo stwierdzenie o dysponowaniu pieniędzmi w domu nie jest wystarczającym uzasadnieniem pokrycia wydatku. Do potwierdzenia legalności zgromadzonych środków niezbędne są dokumenty źródłowe, w tym akty notarialne sprzedaży mienia, umowy darowizn, potwierdzenia nabycia spadku lub wyciągi z historii rachunków bankowych dokumentujące wcześniejsze wypłaty gotówkowe.
Administracja skarbowa dysponuje instrumentami kontrolnymi, w tym dostępem do danych z Systemu Informacji Finansowej, służącymi do weryfikacji prawidłowości rozliczeń i zapobiegania przestępczości gospodarczej.