Choć kartoflanka przez długi czas funkcjonowała w cieniu bardziej wykwintnych zup, dziś nadszedł czas, by na nowo odkryć jej urok. Ma ona wielki potencjał, a nic bardziej nie uwydatni smaku tego dania jak dodatki. Dzisiaj prezentujemy recepturę na kartoflankę, o której nawet nie marzyłeś. Robert Makłowicz docenił wyższość wersji wiedeńskiej nad polską klasyką. Sekret jej głębokiego smaku tkwi w leśnym dodatku, który kucharz dodaje do zupy.
REKLAMA
Wiedeńska kartoflanka jest gęsta, pachnąca i pożywna. Swój niepowtarzalny urok zawdzięcza bulionowi, warzywom, przyprawom i wędzonce. Makłowicz nie byłby sobą, gdyby nie dorzucił do garnka czegoś od siebie. Smak zupy podrasował suszonymi grzybami. Efekt końcowy zasługuje na najwyższe noty.
Zupa wiedeńska według Roberta Makłowicza
Składniki:
▪ 1,5 litr bulionu,
▪ 3 marchewki,
▪ 1 kg ziemniaków,
▪ 120 g wędzonego boczku,
▪ 3 ząbki czosnku,
▪ średnia cebula,
▪ świeża pietruszka,
▪ ¼ selera,
▪ 3 łyżki masła,
▪ 3 łyżki mąki,
▪ 1 łyżka octu winnego lub jabłkowego,
▪ olej,
▪ 40 g suszonych grzybów,
▪ ziarna ziela angielskiego,
▪ sól, pieprz,
▪ liście laurowe,
▪ majeranek,
▪ śmietana 18 proc.
Wykonanie:
Grzyby płuczemy, zalewamy wrzącą wodą i odstawiamy, potem gotujemy je w wodzie, w której się moczyły – do miękkości. W garnku rozgrzewamy 3 łyżki oleju z masłem i podsmażamy na nim posiekaną cebulę z czosnkiem. Seler i marchewkę obieramy i kroimy w plasterki. Boczek kroimy w kosteczkę i przekładamy do złocistej cebuli, smażymy powoli. Dodajemy mąkę i mieszamy, by rozbić grudki. Zalewamy całość wywarem, doprawiamy do smaku. Obrane ziemniaki kroimy w kostkę i dodajemy do zupy, gotujemy, aż zmiękną. Wtedy dodajemy do garnka grzyby, ocet i drobno pokrojoną natkę. Wiedeńską zupę Makłowicz podaje z kleksem kwaśnej śmietany.
REKLAMA
